Dusza – Matryca Snów – Wiersz

Tam, na samym dnie,

Nie ma nic

Nie ma fal

Nie ma kolorów

Wibracji nawet nie ma,

-Brak doświadczenia.

Umiesz to przyjąć?

Wyobrazić to sobie?

Że wszystko znika,

Nastaje ciemność,

Chociaż, jej też tam nie ma.

Chwilowa pauza,

Wszystko tak pięknie umiera,

Nagle,

-Bez ostrzeżenia.

To złe i to dobre,

To co kochasz i nienawidzisz

Wszystko tym samym jest

W polu istnienia.

A najzabawniejsze jest to,

Że to nadal ta sama chwila,

Ta, którą teraz,

Ubierasz myślą,

Słowem

Uczynkiem

Obrazem

Dźwiękiem

Masz tylko inne,

O niej wyobrażenia.

Jak Dusza śni swój sen

Tak Bóg,

Wyodrębnił

Z całości Ciebie,

Wyodrębnił również Mnie.

.

Aleksandra V. Gonerska

Wiersz do tomiku autorskiego ,,W objęciach Nieba i Ziemi”