PROCESY WEWNĘTRZNE – MOJE PRZEMYŚLENIA

Dziś trochę chaotycznie 🙂 jednak naszła mnie chęć napisania, podsumowania pewnych rzeczy w sumie dla siebie samej ale może ktoś z was znajdzie coś dla siebie

Intuicja

To nasz wewnętrzny Głos

Szept Naszej Duszy

Możemy znaleźć na ten temat wiele opisów, wiele porad jak ją znaleźć, jak jej używać.

Natomiast rady same w sobie są nic nie warte, jeśli nie jesteśmy gotowi by usłyszeć Siebie.

Wiele z nich nie działa, lub działa tylko dla niektórych a to dlatego , że każdy z nas jest inny.

Tak naprawdę, każdy z nas powinien znaleźć swój własny sposób i znajdzie go, jeśli tylko będzie tego pragnął głęboko w sercu. U mnie sprawdza się najprostsza rzecz na świecie  🙂

Czyli szczera rozmowa, na głos lub w myślach do Siebie samej czyli swojej Duszy (Tej Najbardziej Świadomej części mnie, która widzi szerzej, więcej, dalej niż ja z poziomu ludzkiego) rozmowa szczera, bez udawania, kamuflarzy, przyznanie się do wszystkiego tego co teraz odczuwam, wtedy naprawdę dostaje odpowiedzi, czasem są to myśli, odczucia, obrazy, sny. Czuje wtedy , że Dusza się cieszy, że ona tylko na to czeka aż dotkniemy każdego naszego zakamarka, tych pięknych jasnych tęczowych i tych czarnych.

Dusza mówi wtedy tak ! Przyjmij to czarne, to czego się boisz, zaakceptuj to, pokochaj te cząstki siebie, które się utożsamiły z tym czarnym i pozwól im się wyrazić, tym starym emocjom, niech energia wypłynie, jest wioele technik, dzięki którym możemy to zrobić. Wówczas te cząstki nas przywracane są miłości.

Uważam , że nie jest prawdą, to iż Dusza ucieka gdy płaczemy, martwimy się, smucimy, narzekamy choć teraz takie gadanie stało się modne w ezo świecie, ale właśnie najczęściej wtedy jesteśmy bardzo prawdziwi i nawet kiedy okurat odczuwamy smutek i jestesmy w stanie stanąć w tym do siebie samego, zaakceptować to, wtedy jestesmy bliżej siebie.

Odczuwamy autentyczne emocje, dochodzimy do wielu wniosków, przemyśleń. Wielu ludzi dopiero w nieszczęściu, cierpieniu, bólu zwraca się do Boga, Duszy, do siebie samego, zaczyna zmieniać swoje życie, słuchać Siebie…

Pozwolenie Sobie na cierpienie, to szacunek do samego Siebie.Pozwolenie sobie na te wszystkie niefajne , wstydliwe, niewygodne odczucia to skarb.Z czasem okazuje się, że jest ich mniej a z wieloma rzeczami , które wydawały się nie do przejścia radzimy sobie lepiej, więcej rozumiemy.Życie to nie tylko uśmiech, przyklejony na twarzy, wiedzieli o tym wszyscy wszyscy wielcy Mistrzowie.

Ból, dyskomfort, smutek, jest informacją dla nas i nie wolno jej bagatelizować, ja robiłam to przez lata i to był ogromny błąd, brak szacunku do Siebie, swoich odczuć.Wierzyłam w bzdury jakie mi próbowano wmówić , że jak wejdę w smutek, zacznę rozprawiać się ze swoimi demonami to zacznę nisko wibrować, wejdę w negatyw, uniżę się itd itd…

To cierpienie nas skłania do zmian, do transformacji swojego wnętrza, do rozprawienia się ze starymi, szkodliwymi programami. Wielu ludzi teraz pisze listy do Duszy, prowadzą publiczne rozmowy ze swoją Duszą, jest teraz tego dużo na facebooku i innych portalach społecznościowych i jest to fajne wsparcie i inspiracja dla innych ludzi.

Nikt nie ma prawa mówić nam ile ma to trwać, jak ma się to odbywać, jeśli ktoś ma z tym problem, znaczy to tylko ,że sam nie akceptuje jeszcze tego w sobie, dlatego przeszkadza mu to w innych. Człowiek , który wyciąga mądrość, po przez własne doświadczenie, posługując się empatią jest w stanie zrozumieć drugiego człowieka , który boryka się z podobnymi problemami.Chyba dlatego nigdy nie odrzucę takich ludzi, a może po prostu dlatego że to jest też ludzkie? że to część naszego doświadczenia, że jest to tak samo ważne jak te chwile gdy jesteśmy na fali i się śmiejemy w głos.

Miałam już wiele przypadków, gdzie np ktoś mi zwrócił uwagę , że nie powinnam być smutna, powinnam odwrócić swoją uwagę od ,,problemów” zająć się czymś innym, ale jest to jedna z najbardziej szkodliwych rzeczy jakie znam.

Często Ci sami ludzie, po jakimś czasie sami przechodzili załamania, dzwonili do mnie, wyżalali się dlatego warto jednak słuchać siebie, przyjrzeć się swoim cieniom, zmierzyć się z nimi i nie uciekać, nie wstydzić się ich i nie słuchać ,,dobrych rad” bo nigdy nie wiemy co tak naprawdę Ci ludzie mają jeszcze do przepracowania i  co ich jeszcze w życiu spotka, co pokaże im , że tak naprawdę dawno temu zepchneli pod dywan swoje własne cienie.

Kolejną szkodliwą rzeczą jaką ludzie często mówią to zdanie ,,Ty chyba lubisz cierpieć”

Nigdy nie powinno mówić się takich rzeczy ludziom. Nikt nie lubi cierpieć, taką iluzje może stworzyć tylko umysł,  mówiąc takie zdanie jeszcze bardziej utwierdzamy osobę w jej śnie a osobie która tak mówi , też brakuje jeszcze świadomości.Każdy chce być szczęśliwy, tylko czasem nie do końca wiemy co tak naprawdę nas uszczęśliwia bo nie znamy samych siebie, robimy wtedy rzeczy które myślimy, że nas uszczęśliwiają.

Można by powiedzieć że częste wchodzenie w negatyw jest pewnego rodzaju nałogiem umysłowym, czymś co umysł zna bo przez lata się w tym trenował a raczej my go nieświadomie trenowaliśmy lub otoczenie w , którym dorastaliśmy i trzeba czasu oraz cierpliwości na zmianę myślenia, żeby nasza podświadomość mogła uwierzyć, że można żyć inaczej.Tak myślę , że najważniejszą rzeczą jest odkrycie swoich potrzeb, na różnych płaszczyznach swojego życia i powoli zacząć je sobie dawać samemu, bez oczekiwania że zrobi to za nas ktoś inny.