Warsztaty poetyckie temat ,, Wiersz o niczym”
.
Z nicości powstałam
W nicość się obrócę.
Mój dom – W czarnej Dziurze
Moje korzenie, moje pragnienia
W podziemnych korytarzach
Znikają, jeden po drugim.
Jest tylko pustka.
Wielkie Nic,
To moje wyzwolenie,
To moje rozgrzeszenie,
-Antidotum
Na ziemskie istnienie.
Urojenie mojego Ja
-Zabawa w życie,
Ja jestem śmiercią,
Co się z piekieł wyłania
A wy nadal,
O swoje życie drżycie.
O nicości!
Ty mnie przeszywasz gwiazdami
Przenikasz Czernią kosmosu
I bierzesz jak chcesz
Dniami i nocami
A ja, taka mała
W wielkości twej chwale,
Poddaję się gwiazdom
I martwym wodom.
Jak na górze tak i na dole
Niech spoczywam w pokoju
W wieczności Ducha,
Doświadczeniem swym,
Wyrylam swoje imię,
W tchnieniu żywiołów,
W Tchawicy Boga,
Rozbłyskach słonecznych,
W pustce neonów
-Rozgrywa się moje życie
Jak pustka kartka papieru,
Dryfująca w czerwonym pokoju
Graniczy z życiem,
To mogą bajka
Bajka o niczym…
Aleksandra V. Gonerska
