SMUTEK

SMUTEK

 

A kiedy smutek puka do drzwi

Chciałabym go wygonić

Przeszłość zamknąć

I już tam nie wchodzić

Powiedzieć idź sobie już

Nie dobry smutku

Czemu to znowu Ty?

Ale on nie odchodzi

Siadamy razem

Przy okrągłym stole

Wyciąga ze mnie

Wszystkie babole

Wszystkie miejsca bolesne

Wszystkie iluzje

Niespełnionych baśni

Skrzywione odbicia

Fałszywych luster

Czuję złość i wstyd,

Że dawałam innym prawo

By mówili mi,

Jak mam żyć

By mówili mi,

Kim mam być

Kazali być idealną

A ja wolę być Olą

Taką nieidealną

Przybiega syn

Daje mi stokrotkę

Zobacz mamo

Zerwałem dla Ciebie kwiatek

Przychodzi mąż

Całuję w czoło

Wręcza herbatę

Masz, napij się

Zimno już

Chodźmy do domu

Opowiesz mi swoje sny

Zaraz ja teraz rozmawiam

-Z kim?

Ze smutkiem

Przysięgam…dopiero co tu był

 

Aleksandra Gonerska Szymala

(obrazek z internetu)