POZA CZASEM

POZA CZASEM

 

Kruk przenosi stare dzieci,

W miejsce ich przeznaczenia

Krąży, między bramą życia i śmierci

W korytarzach podziemnych,

Dziobem zasypuje martwe wspomnienia.

Kruk przenika do serca tętnicą,

Obraca kołem, gasi źrenice.

Jest dla ludzi tajemnicą,

On posiadł zrozumienie, że śmierć

Nie jest żadną granicą.

Oczy kruka są zwyczajne,

Maleńkie otwory

Nie znajdziesz tam niczego,

Tylko puste przestrzenie

Kiedy oddasz swe tchnienie,

Pojmiesz, że święta to chwila,

Gdy twe ciało martwe,

A Ty jak pochodnia płoniesz żywa

 

Aleksandra Gonerska Szymala